Kościół św. Jakuba i św. Krzysztofa

Historia

Kościół Świętego Jakuba i świętego Krzysztofa jest rzymskokatolickim kościołem parafialnym, który należy do dekanatu Wrocław północ III (Psie Pole) archidiecezji wrocławskiej. Świątynia była wzmiankowana już w 1206 roku. W 1442 roku została zniszczona podczas wojen husyckich, kiedy to Psie Pole zostało złupione przez dowódcę zaciężnych wojsk wrocławskich, Leopolda Assenheimera. Po tym wydarzeniu zapewne wkrótce wzniesiono nową budowlę.

W XV wieku kościół otrzymał nowe wyposażenie, w tym cenne gotyckie tabernakulum oraz chrzcielnicę. W 1666 roku podczas wizytacji stwierdzono, że murowana świątynia miała trzy ołtarze. Napis na niezachowanym do dziś portalu informował, że w 1697 roku opat wznowił budowę wieży zachodniej, a dzieło to kontynuował jego następca. Z notatki z wizytacji z 1706 roku wynika, że świątynia podczas rządów opata Krzysztofa Langera została powiększona i poszerzona oraz otrzymała piękną wieżę.

Architektura

Kościół Świętego Jakuba i świętego Krzysztofa posiada elementy architektoniczne, które przetrwały do dziś. Prezbiterium zachowało się do 1892 roku, a mury nawy istnieją częściowo do dziś. W XV wieku świątynia zyskała nowe wyposażenie, co świadczy o jej znaczeniu i rozwoju w tym okresie.