Kościół św. Ignacego Loyoli

Historia

Kościół świętego Ignacego Loyoli i świętych Piotra i Pawła jest rzymskokatolickim kościołem parafialnym, który należy do parafii pod tym samym wezwaniem. Należy do dekanatu Lubartów w archidiecezji lubelskiej. Kamień węgielny został poświęcony w czerwcu 1907 roku przez biskupa lubelskiego. Gotowa świątynia została poświęcona w październiku 1909 roku. Autorem projektu kościoła jest Jan Brzosko.

Architektura

Kościół jest murowany, wzniesiony z czerwonej cegły i reprezentuje styl neogotycki. Budowla jest orientowana i została wybudowana na planie krzyża łacińskiego, posiadając jedną nawę z transeptem. Bryła świątyni charakteryzuje się wysoką, czterokondygnacyjną wieżą frontową z kruchtą w przyziemiu. Wieża jest nakryta smukłym, czteropołaciowym dachem namiotowym i w całości jest dwukrotnie wyższa od korpusu świątyni.

Do boków wieży dobudowane są symetrycznie dwa aneksy: jeden mieszczący klatkę schodową prowadzącą na chór i wieżę, drugi będący kruchtą boczną. Wszystkie okna, prześwity dzwonne i otwory wejściowe mają ostrołukowy kształt, nawiązujący do stylu gotyckiego.