Kościół św. Andrzeja Apostoła

Historia

Kościół świętego Andrzeja Apostoła w Szaflarach jest rzymskokatolickim kościołem parafialnym, który należy do parafii pod tym samym wezwaniem. Należy do dekanatu Biały Dunajec archidiecezji krakowskiej. Budowa nowej murowanej świątyni rozpoczęła się z inicjatywy proboszcza nowotarskiego, księdza Szymona Zamojskiego. Budowę zakończono w 1810 roku, a kościół został konsekrowany 3 sierpnia 1823 roku przez biskupa Grzegorza T. Zieglera.

Rozbudowa i modernizacje

W latach 1907–1909 do kościoła dobudowano dwie boczne kaplice: od strony północnej – kaplicę Najświętszej Maryi Panny oraz od strony południowej – kaplicę Najświętszego Serca Pana Jezusa. W 1903 roku został ufundowany dzwon „Maurycy”. Podczas urzędowania księdza proboszcza Antoniego Trybalskiego, wnętrze świątyni zostało odnowione, a organy odrestaurowane. Wyzłocono trzy ołtarze, sprawiono nowe ławki oraz kilka ornatów.

Kolejny proboszcz, ksiądz Leopold Chmielowski, w 1885 roku dostawił neogotycką wieżę, a w 1888 roku dobudowano wieżyczkę na sygnaturkę i zamontowano nowe organy. W 1964 roku na wieży, obok dzwonu „Maurycy”, zawieszono dwa nowe dzwony: „Andrzej i Paweł” o masie 768 kilogramów oraz „Królowa Podhala” o masie 460 kilogramów. Dzwony zostały poświęcone przez biskupa krakowskiego, księdza Karola Wojtyłę 30 listopada 1964 roku.